Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Η φυσική δραστηριότητα «αντίδοτο» στο άγχος και την κατάθλιψη

Ζωηρό περπάτημα, τρέξιμο, επαφή με τη φύση και κάθε είδους άλλη φυσική δραστηριότητα προτείνουν οι επιστήμονες της Σχολής Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας ως «αντίδοτο» στο άγχος και την κατάθλιψη.

«Χαρακτηριστικό των ευεργετικών διαστάσεων της άσκησης είναι ότι σειρά ερευνών, που ολοκληρώθηκε πριν από μια τετραετία, έδειξε ότι το σχολείο είναι μια βασική πηγή στρες για τους μαθητές (τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση), ενώ το μάθημα της φυσικής αγωγής και η γυμναστική δεν αποτελεί γι' αυτούς στρεσογόνο παράγοντα», επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο αναπληρωτής καθηγητής στη Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΣΕΦΑΑ) του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Νίκος Διγγελίδης.

Οι έρευνες ανέδειξαν την ανάγκη κατάλληλης εκπαίδευσης του μαθητικού πληθυσμού σε θέματα αντιμετώπισης του στρες- και όχι μόνο. «Και η εκπαίδευση αυτή δεν αφορά απαραίτητα μολύβι και χαρτί, αλλά να βοηθήσουμε τον κόσμο να ανακαλύψει τις καθημερινές συνήθειες με τις οποίες μπορεί να 'φορτίζει τις μπαταρίες του', να ζει δημιουργικά», επισημαίνει ο κ. Διγγελίδης.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνει σε όλους (μαθητές και μη) να βάλουν τηνάσκηση και τη φυσική δραστηριότητα στη ζωή τους καθώς, όπως τονίζει, αποδεδειγμένα βοηθά στη βελτίωση της διάθεσης, στην πρόληψη ή/και αντιμετώπιση του άγχους και της κατάθλιψης.

Ο αναπληρωτής καθηγητής ΣΕΦΦΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας εξηγεί ότι ως φυσική δραστηριότητα νοείται κάθε δραστηριότητα, η οποία γίνεται με τη χρήση των σκελετικών μυών κι έχει ως αποτέλεσμα την κατανάλωση ενέργειας (π.χ. περπάτημα, κηπουρική, δουλειές σπιτιού κ.λπ.). Πρόσφατα έρευνες, προσθέτει, έδειξαν ότι απλώς και μόνο το να βρίσκεται κάποιος στη φύση - ακόμη και χωρίς να κάνει κάτι ιδιαίτερο- μπορεί να βελτιώσει τη διάθεσή του.

«Η άσκηση, δηλαδή μια συστηματική προσπάθεια με στόχο τη βελτίωση της φυσικής μας κατάστασης, μπορεί να έχει ακόμη πιο ευεργετικές συνέπειες στην ψυχική μας υγεία. Συνοψίζοντας, λοιπόν, θα συστήναμε στον κόσμο να συνεχίσει να περπατάει, να συνεχίσει να τρέχει, να συνεχίσει να επιδιώκει να βρίσκεται κοντά στη φύση. Το να επιλέξουμε να ασκηθούμε ή όχι, το να περπατήσουμε ή όχι, εξαρτάται από εμάς τους ίδιους κι αυτές οι μικρές επιλογές στην καθημερινότητά μας μπορούν να κάνουν τη διαφορά», εξηγεί ο κ. Διγγελίδης.

Προτείνει, δε, μια σειρά από απλές, καθημερινές κινήσεις ή συνήθειες που μπορούν να βελτιώσουν τη φυσική μας κατάσταση:

  • Σταθείτε όρθιοι, με τα χέρια χαλαρά, δίπλα στο σώμα. Ανοίξτε το στόμα σας όσο περισσότερο μπορείτε. Κρατώντας το στόμα ανοιχτό, ανοίξτε όσο περισσότερο μπορείτε τα μάτια σας (γουρλώστε τα). Κρατώντας ανοιχτά στόμα και μάτια, ανοίξτε όσο περισσότερο μπορείτε τα ρουθούνια σας. Τώρα, κρατώντας ανοιχτά στόμα, μάτια, ρουθούνια, προσπαθήστε να ανοίξετε όσο περισσότερο μπορείτε τα αυτιά σας.
    Και κάτι ακόμη: κρατώντας ανοιχτό στόμα, μάτια, ρουθούνια, αυτιά, βγάλτε έξω όσο περισσότερο μπορείτε τη γλώσσα σας! Σας έκανα να γελάσετε; Μπορείτε να το καταφέρετε και μόνος σας!
«Η κίνηση είναι συνδεδεμένη με τη ζωή. Η ακινησία με την έλλειψη ζωής. Όπως έχουν δείξει σειρά ερευνών, η άσκηση βοηθά σημαντικά στην ψυχική μας υγεία, στην πρόληψη ή/και θεραπεία της κατάθλιψης, στην πρόληψη ή/και αντιμετώπιση του άγχους. Περπατήστε λοιπόν ζωηρά, όποτε έχετε την ευκαιρία. Αξίζει να βάλουμε περισσότερη κίνηση στη ζωή μας», καταλήγει ο κ. Διγγελίδης.